กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เช้าวันรุ่งขึ้น จวนเจ้าเมืองศิลาดำ
แสงยามเช้าลอดผ่านช่องม่านเข้ามาในห้องนอน อันน่าตื่นขึ้นบนเตียงนุ่มใหญ่ ยื่นมือไปสัมผัสข้างกายตามเคย สัมผัสได้ถึงความเย็นเฉียบ
อันน่าสะดุ้งลุกขึ้นนั่ง เห็นข้างกายว่างเปล่า ก็รู้ทันทีว่าคืนก่อนหลินเอินไม่ได้กลับมานอนพักเลย
อันน่าคลุมเสื้อคลุมตัวหนึ่ง เดินออกจากห้องนอนอย่างเบา ๆ ตรงไปยังห้องทำงานที่ปลายทางเดิน
ยังไม่ทันถึงประตู อันน่าก็เห็นแสงสีส้มอ่อน ๆ ลอดออกมาจากช่องประตู
“ยังไม่นอนอีกหรือ” ในใจอันน่าเกิดความใจหายขึ้นมา ผลักประตูอย่างระมัดระวัง ท่าทางเบาเหมือนแมว
ภายในห้องทำงานเงียบสงบ ไม่มีเสียงสนทนา มีเพียงโคมไฟไฟฟ้าดวงนั้นที่ยังเปล่งแสงอบอุ่น