กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
การพูดไม่หยุดของหมี่หย่าหยุดลงทันที
ใบหน้าเล็กที่เพิ่งภูมิใจเต็มเปี่ยมยุบลงทันที ลูบท้องแบนๆ จู่ๆ มองอันน่าอย่างน่าสงสาร
"อันน่า ฉันหิวแล้ว ของที่เมืองเหมันต์อร่อยกว่า"
"เธอไม่รู้หรอก หลินเอินเลวมาก ครั้งที่แล้วบอกพาฉันไปเที่ยว ไปที่ใกล้นครหลวง แล้วให้ฉันกินอาหารแห้งๆ นั่น......"
"อาหารแห้งๆ พวกนั้นไม่อร่อยมาก หลินเอินยังไม่ให้ฉันกลับก่อน ฉันกินมาหลายวันติดกัน"
หมี่หย่ามองอันน่าน่าสงสาร พูดไปฟ้องร้องไป
"อาหารเมืองศิลาดำก็ไม่ค่อยอร่อย ไม่อร่อยเท่าที่อันน่าทำ ฉันอยากกินหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงที่เธอทำ ยังมีพุดดิ้ง ยังมี......"
พูดไปพูดมา หมี่หย่าไม่รู้ตัวกลืนน้ำลาย ทำให้ตัวเองหิวยิ่งขึ้น