กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ผู้คนในที่นั้นชะงักไปทันที แล้วถามอย่างประหลาดใจ “จริงหรือเปล่า ฝั่งนั้นไม่ใช่กำลังรบกับมนุษย์อสูรอยู่หรือ เป็นไปได้อย่างไรที่จะดีขนาดนั้น”
พ่อค้าเร่ยิ้มอย่างดูแคลน “ข้าเห็นมากับตาที่ชายแดน ทางนั้นไม่มีแส้ มีแต่ งานที่ทำไม่รู้จบ เงินที่หาไม่รู้หมด และขนมปังที่กินไม่อิ่ม ขอเพียงมีฝีมือสักอย่าง ไม่ว่าจะตีเหล็กหรือทำไร่ เจ้าแคว้นที่ชื่อหลินเอินผู้นั้นก็จ่ายเงินให้…”
ทันใดนั้น ประตูโรงเหล้าถูกกระแทกดังสนั่น ทหารหลายนายพุ่งเข้ามา พร้อมตะโกนว่าจะจับพวกหนุ่มสาวในโรงเหล้าไปสร้างป้อมปราการที่แนวหน้า
ทุกคนตกใจจนรีบก้มหัว พ่อค้าเร่ยิ่งระวังตัว ซ่อนหนังสือพิมพ์ไว้อย่างแนบเนียน