กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อถูกหลินเอินโผเข้ากอดกะทันหัน ใบหน้าของอายเหลียหย่าก็พลันแต้มด้วยริ้วแดงสองสาย มือเล็กพยายามผลักหลินเอินออก ทว่าฝ่ามือที่แนบอยู่บนแผงอกของเขากลับแทบไม่ได้ออกแรง
หลินเอินไม่ยอมปล่อย ยังคงกอดอายเหลียหย่าไว้แน่น ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเพราะความตื่นเต้น
“สิ่งนี้เรียกว่าโทรศัพท์ หากเราสร้างมันขึ้นมาแล้วติดตั้งไปทั่วทั้งดินแดนตะวันตก คำสั่งจากเมืองศิลาดำก็จะส่งถึงเมืองเหมันต์ได้ในวินาทีถัดมา ที่ไหนมีการรุกรานของออร์ก ที่ไหนต้องการเสบียง เราจะรู้ได้ทันที”
“เมื่อมีโทรศัพท์ เราก็สามารถหลอมรวมดินแดนตะวันตกทั้งหมดให้เป็นหนึ่งเดียว กระทั่งเรียกผู้รับผิดชอบของแต่ละเมืองมาประชุมทางโทรศัพท์ร่วมกันได้”
“มันสำคัญถึงขนาดนั้นจริง ๆ หรือ” อายเหลียหย่าพึมพำเสียงเบา