กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อพูดเรื่องกำลังทหารจบ บนใบหน้าฮั่วเค่อก็มีอาการลังเลวูบหนึ่ง
“เป็นอะไรไป” หลินเอินสังเกตเห็นจึงถามอย่างสงสัย
“ท่าน ทหารเป็นทหารดี อาวุธก็เป็นอาวุธดี” ฮั่วเค่อชี้ไปที่มุมหนึ่งของค่ายทหารอย่างจนใจ
“แต่พวกผู้พิทักษ์ราชสำนักนั้นไม่ค่อยอยู่ในโอวาทเท่าไร”
ตามนิ้วของฮั่วเค่อ หลินเอินเห็นเขตพักผ่อนแยกต่างหากแห่งหนึ่ง
ที่นั่นมีนักรบกว่ายี่สิบคนสวมเกราะชั้นดีนั่งอยู่ ไม่ได้ฝึกเหมือนทหารคนอื่น แต่รวมกลุ่มกันทีละสองสามคนเช็ดอาวุธ บนใบหน้ามีความหยิ่งทะนงติดตัวมาแต่กำเนิด
ก็คือผู้พิทักษ์ราชสำนักที่เคยคุ้มกันลี่ลี่อันหนีภัยในตอนนั้น
หลินเอินตรงไปยังเขตพักผ่อนนั้นทันที