กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินเอินไม่ได้อธิบายอะไร เพียงยิ้มอย่างมีเลศนัยก่อนจะโยนขวดเหล้าเซรามิกที่ปิดผนึกไว้อย่างแน่นหนาในมือให้ปาหลิน
“ปาหลิน รับไป ฉันนำของดีมาฝาก”
ปาหลินยื่นมือรับไว้ได้อย่างมั่นคง ยังไม่ทันที่เขาจะได้เปิดจุกขวด จมูกของเขาก็อดไม่ได้ที่จะกระตุกฟุดฟิดสองสามที
“นี่... กลิ่นนี้”
ปาหลินมองขวดในมืออย่างงุนงง พลางยื่นจมูกเข้าไปดมซ้ำแล้วซ้ำเล่า แม้จะมีจุกขวดกั้นอยู่ แต่กลิ่นเหล้าที่ทรงพลังและเยือกเย็นอย่างที่เขาไม่เคยได้กลิ่นมาก่อน ก็ยังเล็ดลอดเข้าไปในรูจมูกเขาได้อย่างน่าประหลาด
“ใต้เท้า นี่คือเหล้าหรือครับ กลิ่นมันแปลกมากเลย”
“ถูกต้อง” หลินเอินพยักหน้า มุมปากยกยิ้มร้าย