กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินเอินมองอายเหลียหย่าที่ดูผ่อนคลายในวันนี้ รู้สึกประหลาดใจในใจ เพราะแต่ก่อนเธอมักจะรีบกลับสถาบันวิจัยทันทีหลังทานข้าวเสร็จ
"อายเหลียหย่า วันนี้ทำไมว่างขนาดนี้ มาแต่เช้า แถมยังไม่รีบกลับอีก เครื่องจักรไอน้ำมีความก้าวหน้าอะไรใหม่หรือเปล่า"
เมื่อได้ยินคำว่าเครื่องจักรไอน้ำ ดวงตาสีม่วงสวยงามของอายเหลียหย่าก็แวววาวด้วยแสงลึกลับ
เธอไม่ตอบตรง ๆ เพียงแต่ยกถ้วยชาขึ้นจิบเบา ๆ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่คาดเดาไม่ได้
"ถึงเวลาคุณก็รู้เอง"
อายเหลียหย่าก็ไม่ยอมบอกรายละเอียด