กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสียงของดยุกไหลเค่อดังขึ้นทันใด เต็มไปด้วยแรงกดข่มที่ไม่ยอมให้โต้แย้ง
"ฉันจะพูดอีกครั้ง หลานชายของฉันต้องเป็นทายาทคนเดียวของนาย ไคเอินหรือบูไหล่ซือก็ได้ แต่ต้องไม่ใช่หลินเอิน"
ดวงตาของดยุกไหลเค่อเต็มไปด้วยความดูหมิ่น
"หลินเอินคนนั้นแม้จะแสดงความฉลาดหลักแหลมตั้งแต่เด็ก แต่ในอาณาจักรไอลาของพวกเรา การมีพรสวร์รค์และความฉลาดมันมีประโยชน์อะไร อัจฉริยะมากมายใช้ชีวิตเป็นคนธรรมดาไปทั้งชีวิต ถ้าไม่มีพวกเราขุนนางตระกูลเก่าคอยค้ำจุนอยู่เบื้องหลัง อย่าหวังว่าจะเหยียบเข้าสู่แวดวงแกนกลางของราชอาณาจักรได้เลย"