กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พวกมนุษย์หัวสุนัขเหล่านี้ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเกาหัวแล้วตอบตามจริง
“ท่านผู้บัญชาการ ที่นี่ก็ดีมากเลย”
“งานก็ไม่เบาจริง ๆ แต่ก็ไม่หนักเกินไป พอทำสักพักก็ได้พัก ที่สำคัญที่สุดคือที่นี่มีข้าวให้กิน วันละสองมื้อ กินได้จนอิ่ม”
“อิ่มท้อง” หัวใจของบาร์เคิร์กสั่นสะท้านอย่างรุนแรง
“ใช่แล้ว” มนุษย์หัวสุนัขอีกคนเข้ามาใกล้อย่างตื่นเต้น
“ตอนกลางคืนที่นอนเป็นห้องนอนรวมที่หลายสิบคนนอนด้วยกัน แม้คนจะเยอะแต่ก็ไม่หนาวเลย ถ้าใครป่วยก็ยังไปรักษาที่สถานีรักษาพยาบาลได้”