กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บาร์เคิร์กตะลึงงันไปหมด มองหลินเอินอย่างเบลอ ๆ รู้สึกว่าทุกคำที่ได้ยินราวกับเรื่องเหลือเชื่อ
ในความเข้าใจของบาร์เคิร์ก การที่ครอบครัวหนึ่งเลี้ยงดูตัวเองได้ก็เป็นเรื่องที่น่าทึ่งมากแล้ว
ครอบครัวมนุษย์หัวสุนัขส่วนใหญ่ทั้งชีวิตอยู่ในสภาวะกึ่งอดอยาก ไม่เช่นนั้นก็ไม่มีทางเก็บธัญพืชไว้ผ่านฤดูหนาวได้
ถึงกระนั้นก็ยังต้องเจอปีที่เกิดความอดอยาก ต้องพึ่งการปล้นฤดูหนาวมาเติม
หนึ่งพันคนเลี้ยงดูคนหลายหมื่น นี่คงเป็นสิ่งที่ทำได้เพียงเทพเจ้าเท่านั้น
หลินเอินมองท่าทางโลกทัศน์แตกสลายของบาร์เคิร์ก ยิ้มออกมา แล้วตบไหล่บาร์เคิร์ก
“ฉันรู้ว่าคุณคงไม่เข้าใจในทันที ดังนั้นไปดูด้วยตาตัวเองที่เมืองเหมันต์เถอะ”