กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินเอินส่ายหน้าปัดความคิดพิลึกพิลั่นในสมองทิ้งไป ก่อนจะยื่นมือออกไปเขย่าไหล่ของหมี่หย่าเบาๆ อีกครั้ง
"หมี่หย่า ตื่นได้แล้ว แดดจะส่องก้นแล้วนะ"
"อืม ไม่เอาน่า" หมี่หย่าหลับตาพึมพำเสียงเบาๆ ก่อนจะซุกหน้าลงลึกขึ้นอีก
"ถ้าไม่ตื่นอีกนะ วันนี้ก็จะไม่มีอาหารเช้าแล้วล่ะ"
กลเม็ดนี้ยังคงได้ผลเสมอ ได้ผลทุกครั้งไปเลย
เสียงปรื๊ด
เมื่อวินาทีที่แล้วยังกำลังนอนเล่นอยู่ แต่วินาทีต่อมาสาวน้อยผมชมพูก็ลุกขึ้นนั่งทันที ดวงตาสีทองคู่หนึ่งเปิดหรี่ๆ จ้องมองหลินเอินที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมอย่างเซอะเซอ
ท่าทางเล็กๆ นั้นเปล่งกลิ่นอายของความงุ่มง่ามที่เหมือนกำลังคิดว่า "ฉันคือใคร ฉันอยู่ไหน ฉันจะทำอะไร"