กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเสียงของหลินเอินสงบลง สนามรบทั้งหมดจมลงสู่ความเงียบ
เชลยศึกมนุษย์หัวสุนัขหลายพันตนคุกเข่าอยู่บนพื้น ดวงตาเต็มไปด้วยความสับสนและไม่กล้าเชื่อ
สิ่งที่เจ้าเมืองมนุษย์คนนี้พูดเป็นความจริงหรือ
ไม่ฆ่าพวกเรา ยังให้ข้าวกินด้วย
แค่ทำงานก็กินอิ่มอยู่อุ่นได้ ยังมีโอกาสได้รับอิสระด้วย
นี่มันเหลือเชื่อเหลือคิด มนุษย์หัวสุนัขเหล่านี้แม้แต่ในเผ่าของตัวเองก็ไม่ได้รับการปฏิบัติดีขนาดนี้
ทำงานเป็นเรื่องแน่นอน แต่จะกินอิ่มอยู่อุ่นได้หรือไม่ก็ไม่แน่ ไม่อย่างนั้นคงไม่ต้องปล้นในฤดูหนาวเกือบทุกปี