กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินเอินมองท่าทางตื่นเต้นราวกับกลัวอาจารย์ของตนจะหนีไปของศาสตราจารย์พ่าลา ในใจก็ขำอยู่
ใครจะคิดว่าในฐานะรองอธิการบดีของราชวิทยาลัยอ้ายลา ก็มีด้านเช่นนี้ด้วย แต่เมื่อนึกถึงคำที่อายเหลียหย่าบอกว่าพวกเขาหลายสิบปีไม่ได้พบกันแล้ว อารมณ์เช่นนี้ก็สมเหตุสมผลดี
“ศาสตราจารย์พ่าลา วางใจเถอะ อายเหลียหย่าตอนนี้ยังอยู่ที่เมืองเหมันต์ กำลังอยู่ในสถาบันวิจัยตรงข้ามจวนเจ้าเมือง ศึกษางานใหม่ชิ้นหนึ่ง”
เมื่อได้ยินว่าอายเหลียหย่ายังอยู่ เส้นประสาทที่ตึงเครียดมาตลอดของศาสตราจารย์พ่าลาก็ผ่อนคลายลงในที่สุด