กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ท่ามกลางสายตานับไม่ถ้วนที่จับจ้อง หลินเอินควบม้าเพียงลำพังมุ่งตรงมายังประตูเหนือของป้อมมอเป๋ย
ทั้งทหารยามประจำประตูเมืองและสายสืบที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดต่างกลั้นหายใจ มองหลินเอินออกจากเมืองไปอย่างสง่าผ่าเผยโดยไม่หยุดชะงักแม้แต่น้อย
เมื่อร่างของหลินเอินค่อย ๆ ลับหายไปสุดเส้นขอบฟ้าตรงปลายทางหลวง ร่างที่ซุ่มซ่อนอยู่ทั้งในและนอกกำแพงเมืองก็หายวับไปในพริบตา ก่อนสะกดรอยตามไปอย่างไร้สุ้มเสียง
นอกป้อมมอเป๋ย บนต้นไม้แก่ต้นหนึ่งริมทางหลวง
ร่างเล็กบอบบางสีชมพูกำลังนั่งอยู่บนกิ่งไม้ใหญ่ ขาเล็กขาวนวลทั้งสองข้างแกว่งไกวอย่างเบื่อหน่าย ดวงตาสีทองคู่หนึ่งเหลือบมองไปทางป้อมมอเป๋ยเป็นครั้งคราว