กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อีกด้านหนึ่ง หลังจากหัวหน้าหน่วยองครักษ์ฉาเอ่อร์กล่าวลาหลินเอินแล้ว ก็นำขบวนมุ่งตรงไปยังประตูเมืองทันที
ทุกที่ที่ขบวนเคลื่อนผ่าน สายตานับไม่ถ้วนต่างมองมาที่ทุกคนด้วยความอยากรู้อยากเห็น ละโมบ หรือเวทนา ราวกับนายพรานที่กำลังจับจ้องเหยื่อของตนอย่างไรอย่างนั้น
ฉาเอ่อร์ที่เดินอยู่หน้าสุดของขบวน มือจับด้ามดาบไว้แน่น แม้จะเป็นนักรบระดับกลางที่ผ่านศึกมาอย่างโชกโชน ในยามนี้ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกใจสั่นระรัวเป็นระลอก
ฉาเอ่อร์สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า สายตาที่ซ่อนอยู่ในเงามืดเหล่านั้น เต็มไปด้วยเจตนาร้ายอย่างไม่ปิดบัง ราวกับพร้อมที่จะจู่โจมเปิดฉากโจมตีได้ทุกเมื่อ
ฉาเอ่อร์ถอนหายใจอย่างขมขื่นในใจ แม้ท่านเจ้าเมืองจะเฉลียวฉลาดเกินคน แต่ในท้ายที่สุดรากฐานก็ยังตื้นเขินเกินไป