กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินเอินน์ไม่สนใจความกระตือรือร้นของปาเอ่อร์ เพียงเดินมาที่เคาน์เตอร์อย่างสงบ แล้วใช้สายตาสั่งฉาเอ่อร์ข้างหลัง
ฉาเอ่อร์เดินตรงมาหน้าหลินเอินน์ วางกล่องไม้หนักที่ถืออยู่ลงบนเคาน์เตอร์
"หลงจู๊ ดูหน่อยว่าของพวกนี้ของฉันมีค่าเท่าไหร่"
หลินเอินน์เปิดกล่องไม้ทันที เทของในกล่องออกมาบนเคาน์เตอร์
พร้อมกับเสียงชนกระทบกรุ๊งกรังครั้งแล้วครั้งเล่า แสงเวทมนตร์หลากสีก็สว่างไสวขึ้นทันที
มองดูฉากตรงหน้า ลมหายใจของหลงจู๊ปาเอ่อร์ติดอย่างแรง
แม้ปาเอ่อร์จะติดต่อกับสมบัติต่างๆ มาตลอด ตอนนี้ก็ยังสงบไม่ได้ ตัวทั้งตัวแข็งทื่ออยู่ที่เดิม นิ่งไม่ไหวติง ร่างกายสั่นเล็กน้อย