กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"เอาล่ะ" ท้ายที่สุดหลินเอินก็ยอมอย่างหมดทาง
"แต่ว่า เราต้องอ้อมหลีกเส้นทางใหญ่ ห้ามให้คนไหนเห็น ฉันยังไงก็เป็นเจ้าแคว้น ถ้าถูกคนเห็นว่าถูกคนแบก ต่อไปจะปกครองเขตที่ดินยังไง"
หมี่หย่าพยักหน้าเหมือนเข้าใจเหมือนไม่เข้าใจ แม้จะไม่เข้าใจ แต่ถ้าได้กินหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดง อะไรก็พูดง่าย
หลังจากตกลงกันแล้ว หลินเอินหายใจเข้าลึก ๆ พร้อมความรู้สึกโศกนาฏกรรมแบบเสี่ยงทั้งเสี่ยง ค่อย ๆ โน้มตัวลง ระมัดระวังซุกตัวบนร่างกายเล็ก ๆ ของหมี่หย่า
สัมผัสผอมแห้งที่คาดไว้ไม่ปรากฏ กลับมาเป็นความนุ่มและอบอุ่นเกินจินตนาการ