กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ความทรงจำในวัยเด็กของเธอ คือความทรงจำที่คนทั้งครอบครัวและโจวฉือเหยี่ยนต่างเก็บรักษาไว้ในใจอย่างทะนุถนอม แต่ตัวเธอเองกลับจำได้เพียงบางเศษเสี้ยวที่หลงเหลืออยู่เท่านั้น
อย่างเช่นตอนเลิกเรียนแล้วกลับบ้านพร้อมฟู่เฉิน อย่างเช่นตอนฟู่หรานร้องเพลงให้เธอฟัง อย่างเช่นตอนที่เธอและโจวฉือเหยี่ยนแยกจากกันที่ท่าเรือของฐานที่มั่นตระกูลเรโนส
ถ้าเป็นไปได้ เฉิงเจี้ยนเวยอยากกู้ความทรงจำกลับคืนมาที่สุด
หลังจากฟังเธอเล่าจบ หมอก็บอกว่าอาการแบบนี้ของเธอถือว่าพบได้ค่อนข้างบ่อย
เป็นไปได้สูงว่าตอนที่ตกลงมาจากกำแพงสถานสงเคราะห์เด็กในตอนนั้น เธอมีอาการสมองกระทบกระเทือนเล็กน้อยและมีไข้สูง อีกทั้งจิตใต้สำนึกก็ไม่อยากจดจำความทรงจำที่ไม่ดีพวกนั้น สุดท้ายจึงกลายเป็นภาวะความจำเสื่อมแบบเลือกจำ