เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“เวยเวย แม่รู้นะว่าพวกเธอยังหนุ่มสาวกันเต็มที่ แต่ก็ต้องรู้จักยับยั้งบ้าง เธอกับโจวฉือเหยี่ยนกลับบ้านไปก็ได้นี่ จะไปทำในออฟฟิศ…มันไม่ดีต่อสุขภาพนะ”
เฉิงเจี้ยนเวยเหลือบสายตาไปมองโจวฉือเหยี่ยนที่อยู่ข้าง ๆ น้ำเสียงกลายเป็นอ่อนหวานเป็นพิเศษ แถมมีความจนใจอยู่นิด ๆ “ค่ะแม่…แต่เราไม่ได้ทำอะไรในออฟฟิศจริง ๆ นะคะ”
(ร้องไห้น้ำตาไหล)
เซิ่งหว่าน “อือ ๆ ไม่มี ๆ ไม่มีอะไรทั้งนั้น”
โจวฉือเหยี่ยนทำสีหน้าแบบ “โทษฉันงั้นเหรอ”
วันที่สาม ฟู่หรานเข้าฉากประกบกับเฉิงเจี้ยนเวยในกองถ่าย «ขุนนางน้อยอยู่เหนือใคร»
ฉากนี้เป็นฉากต่อสู้ ฟู่หรานร่ายรำไปได้สักพัก จู่ ๆ ก็เก็บกระบี่ลง หอบหายใจหยุดยืน
เฉิงเจี้ยนเวยเอ่ย “เป็นอะไรไป?”
ฟู่หรานมองเธอ สีหน้าเศร้าสลด “เฉิงเจี้ยนเวย วันนี้เธอตีฉันไม่แรงเท่าปกติเลยนะ ฟังพี่สักครั้ง คราวหน้าห้ามไปหวานกันกับโจวฉือเหยี่ยนในออฟฟิศอีก”
เฉิงเจี้ยนเวยลมหายใจสะดุด “หวาน…กัน?”