กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
กล้องจับภาพหน้าจอโทรศัพท์ของเฉิงเจี้ยนเวยไม่ได้ แต่กลับได้ยินเสียงขอสายวิดีโอคอลดังขึ้นในตอนท้าย
กลัวฟู่หรานจะถาม เฉิงเจี้ยนเวยจึงเปิดวีแชตในโทรศัพท์ตัวเอง พิมพ์ตอบฟู่ปู้เข่อหรานว่า “ฟู่หราน ฉันไปทำงานแล้ว”
การที่จู่ ๆ เธอก็กดวางสาย ไม่ได้ส่งผลอะไรกับอารมณ์ดี ๆ ของฟู่หรานในวันนี้เลย
ขนาดไปทำงาน เฉิงเจี้ยนเวยยังต้องบอกเขา แสดงว่าในใจเธอมีเขาเป็นพี่ชายคนนี้อยู่
ฟู่หรานอารมณ์ดี๊ดี หาเพลงมาได้เพลงหนึ่ง เปิดดนตรีประกอบ แล้วเริ่มร้องเพลงเสียงดังลั่น
ร้องไปได้สักพัก เขากลัวว่าจะมีคนมาบ่นว่าเสียงดังรบกวน แต่เขาก็ยังนอนไม่หลับจริง ๆ …
ฟู่หรานคิดอยู่ครู่หนึ่ง หยิบปากกาขึ้นมาเริ่มเขียนจดหมายสารภาพผิด
ไม่นานเขาก็เริ่มง่วง