กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ถ้าเฉิงเจี้ยนเวยจะไปก็แล้วไป แต่ฟู่หรานก็จะไปด้วย
ฟู่หรานพลิกกลับมาโทษเธอก่อน แล้วถามอย่างสงสัยว่า “ผมไปก็แล้วไป แต่เฉิงเจี้ยนเวยจะไปทำไม”
เฉิงเจี้ยนเวยย้อนถามว่า “งั้นพี่รองจะไปทำอะไรล่ะ”
ฟู่หรานทำสีหน้าจริงจังขึ้นหน่อย มุมปากยกเป็นรอยยิ้ม
วันนี้เฉิงเจี้ยนเวยเรียกฉันว่าพี่รองมากี่ครั้งแล้ว ไม่ถึงสิบครั้งก็ห้าครั้งได้มั้ง เธอจะรักฉันขนาดนี้เลยเหรอ
เขาพูดว่า “งานรวมตัวนี้พวกนักกีฬาอาชีพเป็นคนจัด บางทีพี่ CC อาจจะไปด้วยก็ได้ ผมไม่เจอพี่ CC มาสามปีแล้วนะ การได้เจอกันตัวจริงเธอเข้าใจไหม เอาเถอะ เธอไม่มีทางเข้าใจหรอก”
เรียวปากสีแดงของเฉิงเจี้ยนเวยยกขึ้น “อ๋อ ที่แท้ก็อยากไปเจอพี่ CC ของตัวเองนี่เอง”