กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“เจ้า เจ้า เจ้า เจ้านาย…” ลู่จือพูดออกมาอย่างแข็งทื่อ กรามค้างอ้าปากค้างจนแทบหลุดติดพื้น
เขาหูหนวกไปแล้วหรือไง ถึงได้เห็นโจวฉือเหยี่ยนโผล่อยู่ในวิลล่าใหม่ของคุณเฉิง
เขาตาบอดไปแล้วใช่ไหม ถึงได้ยินโจวฉือเหยี่ยนเรียกคุณเฉิงว่าที่รัก
“ถูกต้อง เจ้านายของเธอแต่งงานแล้ว กับผู้ชายคนนี้แหละ” เฉิงเจี้ยนเวยเอื้อมมือปิดกรามที่หลุดค้างของผู้จัดการศิลปินของตัวเองขึ้นมา แล้วจึงตวัดตามองโจวฉือเหยี่ยนอย่างคาดโทษ “นายออกมาทำไม”
โจวฉือเหยี่ยนพูดเบา ๆ “อากาศเย็นลงแล้ว กลัวเธอหนาว”
คิ้วและดวงตาสีดำของเขาในยามค่ำคืนลึกซึ้งและเย็นเยียบ ใบหน้าเย็นชาราวกับหยก ริมฝีปากแดงฟันขาว
เอาเถอะ
ยังไงอีกฝ่ายก็เป็นห่วงตัวเอง ดูหน้าตาเขาสวยหล่อขนาดนี้ เฉิงเจี้ยนเวยก็เลยเกรงใจไม่กล้าต่อว่าเขา