ตอนที่ 72 ที่แท้ก็แม่พวกเรานี่เอง

ถึงขั้นนี้ การหว่านเมล็ดมะเขือเทศก็เสร็จสิ้นลง

เฉิงเจี้ยนเวยถอดถุงมือออก ปิดประตูกระจกของแท่นชมวิวอย่างพอใจ แล้วเอาอุปกรณ์พวกนั้นกลับไปเก็บในโกดัง

คอมเมนต์:“เธอทำได้คล่องขนาดนี้ได้ยังไงกัน?”

“เฉิงเจี้ยนเวยดูเหมือนจะตั้งใจสอนฉันปลูกผักจริง ๆ ขอถามหน่อยเถอะ มีอะไรที่เธอทำไม่เป็นบ้างไหม?”

“ไม่พูดแล้ว ฉันเป็นแฟนพันธุ์แท้มะเขือเทศมา 10 ปี พอเฉิงเจี้ยนเวยปลูกออกมาแล้ว แบ่งเฉิงเจี้ยนเวยให้ฉันสักคนได้ไหม?”

“ไอ้หนู ลูกคิดในหัวนายกระเด็นมาโดนหน้าฉันอยู่แล้ว”

ฟู่หรานกับฟู่เฉินไม่รู้ว่าเข้ามาเบียดกันตั้งแต่เมื่อไหร่ สายตาที่จ้องเสิ่นจือจู้เต็มไปด้วยความไม่พอใจ

น้องสาวของพวกเขามีสิทธิ์อะไรไปเข้าขากับเสิ่นจือจู้ได้สนิทขนาดนั้น