กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ฟู่เฉินที่กำลังซดชา “อึก ๆ” อยู่ ในใจก็ “วูบ” ขึ้นมาทันที
เขานึกขึ้นได้ว่า เจี้ยนเวยถูกลักพาตัวตอนหกขวบ จนกระทั่งแก๊งอาชญากรรมทั้งแก๊งถูกปราบ แต่เธอกลับไร้ข่าวคราว ต่อมาเร่ร่อนไปอยู่สถานสงเคราะห์ ถูกพ่อแม่ของเสิ่นจือจู้รับไปเลี้ยง ระหว่างนั้นไม่รู้ว่าเธอทนทุกข์มากแค่ไหน ไม่อย่างนั้น เธอจะลืมเรื่องตอนเด็ก ๆ ที่ตระกูลฟู่ได้อย่างไร
เรื่องอดีตวัยเด็กแสนสุขที่พวกเขาพูดคุยกันอยู่ตรงนี้ ล้วนเป็นสิ่งที่น้องสาวไม่เคยได้รับ
ตอนนี้ได้ยินพวกเขาพูดเรื่องพวกนี้ ในใจเธอคงเจ็บปวดมากแค่ไหน
เสิ่นจือจู้ก็เพราะเหตุนี้เอง ถึงได้แสดงสีหน้าแบบนั้นออกมา