กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“หรานกับหนิงนี่ก็มีดวงฟลุ๊ก ๆ ติดตัวอยู่นะ”
“จุ๊ ๆ เบาเสียงหน่อย ฉันกลัวเสี่ยวหวังได้ยิน ยังไงหรานจื่อก็สติปัญญาน่าเป็นห่วง ส่วนหนิงจื่อก็อารมณ์ร้อน สองคนนี้ต่อล้อต่อเถียงกับเสี่ยวหวังอย่างดุเดือดตั้งชั่วโมงหนึ่ง กว่าจะแกล้งทำเป็นเดินจากไปเพื่อต่อราคาได้ ราคาก็ขึ้นมาแค่สองเหมา”
“พวกเธอว่ามีความเป็นไปได้ไหมว่า…หรานจื่อกับเซิ่งหนิงไม่ได้แกล้งทำเป็นเดินจากไป แต่จริง ๆ อยากไปช่วยเฉิงเจี้ยนเวยเก็บซังข้าวโพด”
“สองคนนี้ไม่ต้องสงสัยเลยว่าคิดไม่ออกว่าทำไมเสี่ยวหวังถึงยอมขึ้นราคาให้หนึ่งเหมา”