กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
สวี่ชิงโจวกำลังจะเอ่ยปาก มองท่าทางที่เฉิงเจี้ยนเวยกำลังแทะซี่โครงหมูอยู่ ก็ดูไม่เหมือนมีโรคอะไรให้ต้องตรวจเลย แถมยังไม่มีบาดแผลภายนอกอีกด้วย
แล้วจากนั้นเขาก็ได้รู้ว่า ตัวเองเป็นแค่…
สัตวแพทย์
“โฮ่ง โฮ่งโฮ่ง”
ฟาไฉเห่าใส่สวี่ชิงโจวสองทีอย่างบริสุทธิ์ใจ ดูเหมือนจะได้กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อจากตัวเขา หางเลยไม่กระดิกอีก
สวี่ชิงโจวที่เมื่อครู่ยังหล่อเหลาสุภาพอ่อนโยน ตอนนี้ควบคุมสีหน้าอันที่ตัวเองคิดว่าแข็งแกร่งของตัวเองไม่อยู่แล้ว
เขากับฟาไฉเบิกตาโตใส่กันอยู่นาน เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน พูดทีละคำ “ที่นายให้ฉันตรวจ คือไอ้ตัวเนี่ยเหรอ?”