ตอนที่ 44 ใครยังกล้าว่าเฉิงเจี้ยนเวยการศึกษาต่ำอีก

“มหาวิทยาลัยชิงเป่ย”

สี่คำนี้เอ่ยออกมาจากปากของเฉิงเจี้ยนเวย ราวกับเป็นเรื่องง่ายดายพอ ๆ กับ “วันนี้กินข้าวแล้ว”

แต่เฟิงเหยาเหยากลับเหมือนถูกใครบีบคอเอาไว้ รอยยิ้มบนใบหน้าแข็งค้างไปทันที

ชิง... มหาวิทยาลัยชิงเป่ย? เธอคงไม่ได้ฟังผิดใช่ไหม?

ตอนอยู่บริษัทเธอได้ยินมาชัด ๆ ว่าเฉิงเจี้ยนเวยไม่ได้จบสายวิชาชีพโดยตรง ฝีมือการแสดงจึงแย่ ได้แต่เป็นดอกไม้ประดับ ฉะนั้นจาวรื่อถึงได้ให้เธอรับบทเล็ก ๆ ที่ไม่สำคัญตลอดมา แล้วเฉิงเจี้ยนเวยจะเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยชิงเป่ยได้ยังไง?

เซิ่งหนิงเห็นสีหน้าของเฟิงเหยาเหยา ในใจก็สะใจพลิกฟ้าไปแล้ว

เธอพยายามข่มความตื่นเต้นเอาไว้ หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วถามอีกครั้งราวกับเด็กน้อยช่างสงสัย “แต่บนเน็ตบอกว่าคุณสอบเข้าสถาบันภาพยนตร์ไม่ติด มันยังไงกันแน่?”

เฉิงเจี้ยนเวยพยักหน้า “ก็ไม่ได้สอบ ทั้งไม่ได้เข้า”