กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เนื้อใต้เหงือกปลาเป็นส่วนที่นุ่มที่สุดและหอมที่สุดของปลา
ไม่รู้ว่าโจวฉือเหยี่ยนทำโดยไม่ตั้งใจหรือตั้งใจ เป็นเชฟมาหลายปี หัวใจของเฉิงเจี้ยนเวยเย็นชาเหมือนมีดฆ่าปลาแล้ว แต่ก็ยังกระตุกเบา ๆ
เธอเงยหน้าขึ้นมองโจวฉือเหยี่ยน ยังไม่ทันพูดอะไร ฟู่เฉินกับฟู่หรานก็ใช้ตะเกียบกลางแย่งกันตักกับข้าวใส่จานเธอ
“ขอบคุณเชฟใหญ่ ขอบคุณเจี้ยนเวย” นี่คือฟู่เฉิน
“ฮือ ๆ อร่อยมาก ทำไมอร่อยขนาดนี้ เฉิงเจี้ยนเวย กินเยอะ ๆ หน่อย ดูสิเธอผอมจะตาย ฉันก็จะกินเยอะ ๆ ดูสิฉันก็ผอม” นี่คือฟู่หราน
“ดาราหญิงต้องมีสำนึกบ้างนะ เฉิงเจี้ยนเวย ผักนี้ให้เธอกิน เอาเถอะ เนื้อก็ให้เธอด้วย ฉัน… ฉันขอข้าวอีกสักชาม ฉันจะไปถามผู้จัดการศิลปินของฉัน”