ตอนที่ 24 เฉิงเจี้ยนเวยเป็นเครื่องจักรนิรันดร์หรือไง!

หัวหน้าหมู่บ้านหูตึงนิดหน่อย เขาเกาหัว “ชื่อนี้ใครตั้งให้เนี่ย ช่าง… แค่ก ๆ งั้นผมไปก่อนนะ มีอะไรก็ติดต่อผมได้ตลอด”

ฟู่เฉินอ้าปากจะพูด แต่ก็เปลี่ยนใจ เลิกคิดจะแก้ชื่อตัวเองอีก

หัวหน้าหมู่บ้านมั่นใจว่าไม่มีใครในพวกเขาขับรถแทรกเตอร์เป็น จึงขึ้นรถแทรกเตอร์เสียเองแล้วขับออกไป

คอมเมนต์: “ฉันยังรู้สึกไม่จริงเลย พวกเขาจะเก็บข้าวโพดจริง ๆ เหรอ”

“ชาวนาทำไร่ทำนาลำบากมากจริง ๆ เห็นตุ่มที่มือหัวหน้าหมู่บ้านแล้วก็Suddenlyนึกถึงตากับยายขึ้นมา ท่านทั้งสองเป็นชาวนามาทั้งชีวิต อาศัยฟ้าฝนเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง แต่ก่อนตื่นแต่เช้ามืดกลับบ้านตอนมืด ทำงานทั้งปีก็ได้เงินไม่เท่าไร”

“คันสีฟ้านั่นคือรถแทรกเตอร์ใช่ไหม ฉันเพิ่งเคยเห็นรถแทรกเตอร์ครั้งแรกเลย”