เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 641 แดนบำเพ็ญเซียน (16)
ผู้อาวุโสใหญ่ในใจกระวนกระวายไม่เป็นสุข พวกหลินชูอีก็ขี้เกียจจะอธิบาย ใครอยากทำอะไรก็ช่างเถอะ ถามมาก็บอกแค่ว่าไม่ได้อยู่โลกเดียวกัน ไม่ใช่เรื่องของโลกเดียวกัน พวกเขาไม่อยากยุ่ง
ผู้อาวุโสเจ็ดถอนหายใจยาว แล้วดึงอีกฝ่ายไปคุยกระซิบกระซาบอยู่ข้างๆ
เดิมทีพวกเขาสี่คนก็ไม่ใช่พวกอยู่นิ่งเฉยได้อยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นคงไม่ไปป่วนสันเขาไร้หวังจนเละเทะขนาดนั้น คราวนี้ถึงจะบอกว่าเป็นแดนลับขนาดเล็ก แต่เรื่องใหญ่พวกเขาก็ลงมือจัดการไปแล้ว ค่าตอบแทนก็ไม่ได้ ยังต้องมาทนดูคนอื่นกอบโกยผลประโยชน์ต่อหน้าต่อตา ที่สำคัญที่สุดคือพอกอบกู้โลกเสร็จกลับป่าวประกาศบอกใครไม่ได้ มันน่าอึดอัดใจแค่ไหน
อารมณ์มันเหมือนกับหลอมโอสถขั้นสี่ออกมาได้ คนทั้งแผ่นดินต่างฮือฮาตกตะลึง แต่เพื่อปิดบังฐานะเลยต้องทนดูคนอื่นมาชุบมือเปิบแย่งความดีความชอบไปต่อหน้าต่อตา ผู้อาวุโสเจ็ดเลยเข้าใจความรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออกของพวกหลินชูอีขึ้นมาทันที
ทว่าผู้อาวุโสใหญ่ไม่ได้รู้สึกแบบนั้นด้วยน่ะสิ ตอนมาถึงก็พูดย้ำเสียดิบดี เตือนแล้วเตือนอีกว่าห้ามเข้าไปเด็ดขาด แล้วทำไมตอนนี้ถึงกลับมายุยงให้เข้าไปข้างในเสียได้ล่ะ?
แดนลับที่ไม่รู้หัวนอนปลายเท้า ไม่รู้ว่าจะต้องไปเจออะไรข้างในบ้าง แต่สถานที่ที่ทำให้คนขั้นแปรเทพเข้าไปได้เนี่ย อย่างน้อยๆ มันก็ต้องเป็นแดนลับบรรพกาลไม่ใช่หรือไง
แดนลับแบบนี้กลับมีคนคอยชักใยอยู่เบื้องหลัง ถ้าไม่รู้ก็ช่างเถอะ แต่ในเมื่อรู้แล้ว เจ้าคิดว่ามันยังน่าเข้าไปอยู่อีกหรือ?