เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 620 ตอนอวสาน 2
ใกล้ถึงวันที่สิบหกเดือนสอง ขบวนใหญ่ที่ได้รับเชิญมาร่วมพิธีหมั้นหมายของคุณหนูตระกูลหลินก็ทยอยเข้าเมืองกันมาเป็นระลอก
หลินหย่งเฟิงกำลังเร่งเดินทางกลับมา ในเมื่อเขาไม่อยู่ จึงให้หลินหย่งซินกับใต้เท้าอู๋ที่เป็นคนฝั่งญาติเจ้าสาวเหมือนกันคอยต้อนรับ
ซือเหย่จ้าวรับของขวัญจนมือหงิก วันๆ ผ่านไป หน้าแก่ๆ นั่นยิ้มจนบานเป็นดอกเบญจมาศ
สิ่งที่ทำให้เขาดีใจเนื้อเต้นไม่ใช่รายการของขวัญกองเป็นพะเนิน แต่เป็นรายชื่อคนในสมุดทะเบียนที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นผู้ยิ่งใหญ่ทั้งนั้น
ซ้ำยังมีคนที่เมื่อก่อนไม่มีทางได้พบ พอจะเข้าเมืองยังต้องประสานมือทักทายเขา นี่แหละที่เขาเรียกว่าคนเราพอน้ำขึ้นเรือก็พลอยสูงตามไปด้วย
ซือเหย่จ้าวกับหัวหน้ามือปราบหวังทอดถอนใจ ยังจำได้ดีว่าตอนรู้ว่าจะต้องมาเมืองผิง คนทั้งที่ว่าการอำเภอร้องไห้สะอึกสะอื้นกันตลอดทาง
พอดูสภาพเมืองผิงตอนนี้สิ พวกเขาไม่ได้โม้นะ เดี๋ยวนี้ถ้าไปหาเจ้าเมืองที่ตัวจังหวัดเมืองหลี่ เจอหน้ากันใต้เท้าเจียงยังต้องคำนับให้เขาเสียด้วยซ้ำ
แต่ตอนนี้พวกเขาเป็นผู้บำเพ็ญแล้ว ไม่ชอบใช้อำนาจบาตรใหญ่ข่มใครให้เสียเกียรติ
พอเข้าสู่วันที่สิบเดือนสอง ทั้งตัวจังหวัดและที่ว่าการอำเภอแต่ละแห่งก็ส่งของขวัญมาร่วมยินดี ทว่าตัวคนไม่ได้มา