เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 612 ตัวหายนะชัดๆ
ไหงจู่ๆ ถึงมานั่งคุยกันได้เล่า พวกโจวอี้ยังคงกำอาวุธวิเศษในมือไว้แน่น เตรียมพร้อมรับมือกับเหตุการณ์ไม่คาดฝันตลอดเวลา
หลายคนมองไป๋เจ๋อ ในแววตาของมันมีทั้งความยินดี ความเศร้า ความคิดถึง และอารมณ์อีกมากมายที่คนอื่นดูไม่ออก
พอมองกลับมาที่หลินชูอีซึ่งเก็บสีหน้าเรียบเฉยไปแล้ว ความรู้สึกประหลาดก็ผุดขึ้นมาในใจ
ไม่รู้ทำไม พวกเขากลับสัมผัสได้ถึงอารมณ์ประมาณว่า ‘ข้ารอเจ้ามานับพันปี แต่เจ้ากลับไม่เคยจำใบหน้าข้าได้เลย’
น่าเสียดาย หากอีกฝ่ายเป็นคน แค่สบตากันแบบนี้ ก็คงเป็นเรื่องราวความรักน้ำเน่าชัดๆ
ทุกคนพอจะเข้าใจขึ้นมาบ้างแล้ว ที่แท้ไป๋เจ๋อตัวนี้ไม่เพียงแต่รู้จักกับกุ๋นกุ่น ยังรู้จักกับหลินชูอีด้วย
แบบนั้นก็ดี คุยกันย่อมดีกว่าลงไม้ลงมือ รู้จักกันย่อมดีกว่าไม่รู้จัก
สุดท้ายไป๋เจ๋อก็เป็นฝ่ายพูดขึ้นก่อน ใบหน้านั้นดูคุ้นตาอยู่บ้าง แต่ก็แค่คุ้นตาเท่านั้น