เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 571 เคยคิดจะย่อตัวลงบ้างไหม
ผีดิบแล้งยืนอยู่นานมาก กองทัพตงหลินก็ไม่กล้าขยับเช่นกัน
แม้เพลานี้จะกลับคืนร่างมนุษย์แล้ว ทว่าไอสังหารที่พร้อมจะฟาดฟันทุกสิ่งที่ขวางหน้ายังคงอบอวลอยู่
อีกอย่าง ถึงจะเป็นตอนนี้ นางก็ดูไม่ค่อยเหมือนคนปกติอยู่ดี
แม่ทัพหลี่ปัดมือรองแม่ทัพที่คอยสะกิดตนออก พยายามเบนสายตาออกจากผีดิบแล้ง
อย่าล้อเล่นน่า ตอนนี้ที่ชายแดนมีแม่ทัพตัวจริงอย่างเขาอยู่คนเดียว หากถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ก็ไม่มีใครแทนแล้ว
ผีดิบแล้งค่อยๆ เก็บกักไอพลังบนร่าง ดวงตาดำสนิทคู่นั้นจ้องมองพวกเขาอยู่นาน ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงไร้ชีวิตชีวา
“ไฉนไม่เก็บกวาดสนามรบ อยากให้ข้าเปลี่ยนพวกมันทั้งหมดเป็นศพเดินได้หรือไร”
แม่ทัพหลี่สะดุ้งเฮือก รีบส่ายหัวรัวๆ
“ไม่ๆๆ ไม่ต้อง ให้พวกเขาได้ฝังกลบสู่ความสงบ สู่ความสงบจะดีกว่า”