เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 559 มุ่งหน้าสู่ซีเฟิ่ง
การลาจากมาเยือนโดยไม่ทันตั้งตัว ครู่ก่อนยังดีใจแทบบ้าที่ได้ก้าวเข้าสู่วิถีแห่งการบำเพ็ญ
พริบตาต่อมา บรรยากาศก็หม่นหมองลงเพราะต้องแยกย้าย
บนโต๊ะอาหาร ย่าหม่าปาตะเกียบคู่หนึ่งออกไป โดนหน้าบานๆ ของหลินหย่งเม่าเข้าเต็มเปา
“กินๆๆ รู้จักแต่กิน! คนจะลงโลงอยู่รอมร่อแล้ว กินข้าววันๆ ยังเคี้ยวเสียงดังแจ๊บๆ เหมือนคนไม่เคยกินข้าว ทำไม ที่บ้านปล่อยให้อดอยากหรือไง”
หลินหย่งเม่าหดไหล่ กุมใบหน้าที่มีรอยแดงสองรอยจากแรงฟาด อยากจะร้องไห้แต่ร้องไม่ออก
ความรู้สึกที่ถูกรังเกียจจนชินชานี้ เขาแค่ซดน้ำแกงไปคำเดียวเอง ไม่ได้เคี้ยวเสียงดังแจ๊บๆ สักหน่อย
พอเห็นท่าทางเหมือนสะใภ้น้อยที่โดนรังแกของเขา หลินหย่งซินกับหลินหย่งผิงก็สบตากัน แล้วค่อยๆ วางตะเกียบในมือลงอย่างเงียบเชียบ