กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 515 มันคือต้าไป๋
หลินหย่งเฟิงกว่าจะหาจังหวะตะโกนเรียกลูกสาวได้ ย่าหม่ากับฟางหลานก็ประกบซ้ายขวาพากันเดินเข้าเมืองไปแล้ว
“ไปๆ พวกเรากลับบ้าน! วันนี้ซื้อแต่ของที่เจ้าชอบกินทั้งนั้นเลย! ย่าจะทำให้กินทั้งหมด พรุ่งนี้ค่อยไปซื้อในเมืองกันอีกรอบ”
มีความไม่อิ่มอยู่ประเภทหนึ่ง เรียกว่าย่าคิดว่าเจ้าผอมไป
จริงๆ ตลอดสามปีมานี้หลินชูอีไม่ได้กินอะไรเลยแม้แต่น้อย แต่พอตื่นขึ้นมาก็ไม่ได้รู้สึกหิว
การงดอาหารนั้น พอเข้าสู่ขั้นแก่นทองแล้ว คนที่เก็บตัวบำเพ็ญทีละสิบยี่สิบปีมีให้เห็นถมเถ
เรื่องกินข้าวนี่ จะกินก็ได้ ไม่กินก็ได้ทั้งนั้น
แต่ก็เหมือนกับคนที่กินแค่ข้าวโพดกวนคลุกมันเทศก็อิ่มได้ หรือซดข้าวต้มวันละสามมื้อก็อิ่มได้
ทว่าพอมีเนื้อมาวางอยู่ตรงหน้า ยังไงก็ยังน้ำลายสออยู่ดี