กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 508 อยากเป็นมังกรจนแทบบ้า
มนุษย์หินข้ามทัณฑ์เคราะห์ไม่ได้ทุเรศทุรังเหมือนอย่างต้าไป๋ พอเห็นพลังสายฟ้าสวรรค์ฟาดลงมา ก็รีบลุกขึ้นถอยห่างจากหลินชูอีไปอีกหน่อย แล้วก็ถอยไปอีกนิด
จากนั้นก็ยืนทื่ออยู่ตรงนั้น แหงนหน้ามองฟ้า ไม่ขยับเขยื้อนอีก
ให้ความรู้สึกทำนองว่า “เอ้า รีบหน่อยสิ อย่ามาเสียเวลา” อยู่ในที
“เปรี๊ยะ ครืน——”
สายฟ้าสวรรค์ฟาดลงมาสายแล้วสายเล่า อาจเป็นเพราะเห็นว่ามันท่าทีดี สายฟ้าที่ฟาดใส่มันจึงดูนุ่มนวลกว่าตอนฟาดต้าไป๋ตั้งเยอะ
ถึงจะเป็นอย่างนั้น อานุภาพของมันก็ไม่อาจดูเบาได้เลย
ก้อนหินบนร่างมนุษย์หินแตกกระจายกระเด็นว่อน เริ่มจากหัวแหว่งไปครึ่งซีก จากนั้นก็หัวไหล่และแขน แตกหลุดออกไปทีละก้อนทีละชิ้น