เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 477 เกิงอวิ๋น
ปีศาจวัวแม้หน้าตาจะดู...ไปสักหน่อย แต่จิตใจกลับซื่อมาก ถามอะไรก็บอก เล่าออกมาหมดทุกอย่าง ไม่มีเล่ห์เหลี่ยมอะไรเลยสักนิด
แต่พอได้ยินเรื่องที่นางเจอมา หลินชูอีทั้งรู้สึกเห็นใจและแอบขำอยู่ในที
แม่นางคนนี้เป็นปีศาจวัวป่าจริงๆ ร่อนเร่อยู่ในป่าเขามาไม่รู้กี่ปี จู่ๆ ก็เปิดปัญญาญาณขึ้นมา จากนั้นก็เริ่มเข้าสู่เส้นทางบำเพ็ญ
ความจริงไม่ได้มีระดับการบำเพ็ญเป็นพันปีอะไรหรอก พอนางหักนิ้วลองนับดู ก็น่าจะราวๆ สี่ห้าร้อยปีเห็นจะได้
ที่แปลงกายเป็นคนได้ ก็เพราะเผลอกินผลไม้สีทองอ่อนเข้าไปลูกหนึ่ง ถึงได้กลายร่างเป็นมนุษย์
ในป่าไม่มีสัตว์ร่วมบำเพ็ญด้วยเลย วันแล้ววันเล่า ปีแล้วปีเล่า การบำเพ็ญซ้ำไปซ้ำมาทำให้นางรู้สึกเบื่อหน่าย
พอถึงเช้าตรู่วันหนึ่งเมื่อไม่กี่เดือนก่อน นางจึงตัดใจแอบย่องลงจากเขาไปเที่ยวเล่น
ตอนลงมาไม่ได้แปลงกาย พอเดินผ่านหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งตรงเชิงเขา
ชาวบ้านคนหนึ่งเห็นมันเชื่องดี เลยชิงจูงไปช่วยไถนาอยู่ทั้งวัน