เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 452 จุดไฟเผาเขา
เมื่อมองดูเมืองหลวงอันคุ้นตา ฉู่อวี้เสียนก็แทบจะน้ำตาไหลพรากออกมา
ใช้เวลาไปตั้งหกวัน ในที่สุดก็ถึงบ้านเสียที
สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่าระหว่างทางเขาต้องเจอกับความยากลำบากมากแค่ไหน ปราณวิญญาณร่อยหรอไปอย่างหนัก ต้องพึ่งพายาตี้หลิงที่หลินชูอีให้ไว้คอยประคองมาตลอด
ถึงอย่างนั้น เขายังต้องลงไปขี่ม้าอยู่สองวัน
พอรู้สึกว่าช้าเกินไป ถึงได้เหาะกระบี่ขึ้นฟ้าอีกรอบ
แค่บินคนเดียวยังแทบไม่ไหว ไม่ต้องพูดถึงการแบ่งพลังไปกางม่านพลังเลย
นั่นหมายความว่า หลายวันมานี้ไม่ว่าจะลมพัดหรือฝนตก เขาก็ต้องทนผ่านมาแบบนี้ทั้งนั้น
แถมยังต้องคอยประคองสติให้ตื่นตัวตลอดเวลา ไม่อย่างนั้นถ้าตกลงไปคงได้ทับคนตายแน่
ฉู่อวี้เสียนนึกเสียใจเป็นที่สุด รู้อย่างนี้เขาน่าจะตามไปแคว้นหนานเหยียนด้วยกันเสียเลย