เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 445 พวกเขาทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้?
ยามโพล้เพล้ งูยักษ์ตัวหนึ่งลอยผ่านท้องฟ้าเหนือแคว้นหนานเหยียนไปอย่างช้าๆ
หลินชูอีหรี่ตานั่งอยู่หน้าสุด สัมผัสสายลมของแคว้นหนานเหยียน ชมผืนดินของแคว้นหนานเหยียน ก้มมองผู้คนของแคว้นหนานเหยียน ขาดก็แต่วิถีชีวิตชาวบ้านหนานเหยียนที่ยังไม่ได้ลองสัมผัสดูเท่านั้น
หนานเทียนอวี่นั่งขัดสมาธิอยู่ข้างหลังนาง สายลมอ่อนๆ พัดผ่านใบหน้าหล่อเหลาของเด็กหนุ่ม ท่าทางยังดูเยาว์วัยอยู่บ้าง
ภาพนี้ควรจะสงบสุขเรียบง่ายแท้ๆ แต่กลับถูกริมฝีปากที่เม้มแน่นกับคิ้วที่ขมวดมุ่นของเขาทำลายจนหมด
หนานเทียนอวี่หวนคิดถึงเรื่องราวแต่ละอย่างที่เกิดขึ้นหลังจากได้พบพวกหลินชูอี ก็พบว่าดูเหมือนพวกนางจะไม่ได้ทำเรื่องสะเทือนฟ้าสะเทือนดินอะไรเกินไปนัก
แต่เขากลับรู้สึกว่า ครั้งนี้เหมือนจะพาตัวอันตรายอะไรบางอย่างกลับมาด้วย
เพราะงั้นวกกลับตอนนี้ทันไหม เขายังไม่อยากกลับบ้านเลย...
เมื่อจับสังเกตได้ถึงความกระอักกระอ่วนใจของเขา ติงเหยียนก็ตบไหล่เขาเบาๆ จากข้างหลังแล้วเอ่ยปลอบ
“วางใจเถอะ นางแค่อยากมาดูวังหลวงแคว้นหนานเหยียนเฉยๆ ไม่ได้คิดอะไรอย่างอื่นหรอก”