เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 443 แยกย้ายออกเดินทาง
ฟ้าเริ่มสางแล้ว หลินชูอีมองดูผู้อาวุโสฉีที่หลังจากเหม่อลอยไปครู่หนึ่งก็ค่อยๆ จมดิ่งสู่ห้วงความคิด จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยเตือนขึ้นมา
“เวลายังเช้าอยู่เลย ท่านพักสักหน่อยก่อนค่อยว่ากันดีหรือไม่”
ตอนอยู่ที่เมืองผิงพอได้ยินว่าพวกนางจะเข้าเขตต้องห้าม ขนาดความจำเสื่อมยังพยายามเตือนพวกนาง ประสบการณ์ข้างในนั้นคงไม่ใช่สิ่งที่เขาอยากนึกถึงนัก
แต่ผู้อาวุโสฉีกลับส่ายหน้า บอกเป็นนัยว่าตนไม่เป็นไร
“ข้าไม่ได้เจอกับลิงหน้าคนอะไรนั่นหรอกนะ แล้วก็ไม่เห็นมังกรด้วย”
ตอนนั้นพอค่ายกลลวงตาขยับเข้าใกล้ปากทางเข้าด้านในก็สิ้นฤทธิ์ ตอนที่คนของหอเสวี่ยซ่ายังไม่ทันรู้ว่าตนอยู่ที่ไหน เขาก็กัดฟันพุ่งเข้าไปในเขตต้องห้ามทันที
หอเสวี่ยซ่าควานหาคนที่รู้เรื่องค่ายกลมาตั้งนานก็ยังหาคนที่ใช้การได้ไม่เจอ มีหรือจะยอมปล่อยคนเดียวที่น่าจะรู้เรื่องอะไรบ้างให้หนีรอดไปได้