กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 414 พระอาจารย์สมกับเป็นพระอาจารย์
ผู้บำเพ็ญจะก้าวมาถึงจุดนี้ได้ พรสวรรค์ ความพยายาม วาสนา ล้วนสำคัญ แต่ที่สำคัญที่สุดก็คือสภาพจิต
จิตใจของพระอาจารย์อู๋วั่งเมื่อก่อนอาจจะแกร่งดั่งกำแพงทองเหลืองกำแพงเหล็ก ไร้ช่องโหว่ให้โจมตี ทว่าพอมีรอยรั่วขึ้นมาเมื่อไร เขาก็ไม่ต่างอะไรกับตะแกรงร่อน
เมื่อก่อนทุกสิ่งตรงหน้าล้วนเป็นแค่เมฆหมอกผ่านตา แต่ตอนนี้แค่คำพูดลอยๆ ประโยคเดียว ก็อาจแทงใจจนเซถลาได้แล้ว
หลินชูอีปักกระบี่อู๋เสียลงบนพื้น แล้วพูดขึ้นอย่างนึกสนุก
“ให้ข้าลองทายดูสิ คนออกบวชที่เปี่ยมด้วยความเมตตา ทำไมถึงตกต่ำจนยอมเป็นเบี้ยล่างช่วยคนชั่วทำร้ายคนอื่นได้”
พูดพลางนางก็นั่งขัดสมาธิลงกับพื้น สายตาจับจ้องไปที่พระอาจารย์อู๋วั่งตรงๆ มุมปากแต้มรอยเยาะเย้ยจางๆ