เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 405 ไปเมืองอวิ๋นหลัว
“สองคนช่วยกันหาย่อมเร็วกว่าคนเดียวอยู่แล้ว... หลวงจีน เจ้าว่าจริงไหมล่ะ”
“อาตมารับปากจะช่วยพวกเจ้าหาของ ไม่ได้บอกว่าจะช่วยพวกเจ้าหาคนเสียหน่อย”
“...เจ้านี่ เจ้าเฒ่าสารเลวเอ๊ย เจ้ามาบีบบังคับอาตมาแบบนี้ได้ยังไงกัน”
“เอ้า... ในเมื่อเจ้ารับปากจะร่วมมือกับตำหนักเราแล้ว ยังคิดว่าตัวเองเป็นพระผู้ทรงธรรมใจกว้างเหมือนเมื่อก่อนหรือไง”
ถ้าเจ้า... ถ้าเจ้าไม่อยากรีบช่วยคนออกมาเร็วๆ เจ้าก็นั่งอุดอู้อยู่แต่ในห้องนี้ต่อไปเถอะ
“ถึงยังไงเจ้าก็เป็นฝ่ายร้อนใจ ข้าไม่ได้ร้อนใจด้วยเสียหน่อย”
ภายในเรือน สามคนกับอีกสามตัวฟังมนุษย์หินเล่าจบก็พากันเงียบกริบไปตามๆ กัน
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น จิ้งจอกหกก็ไปพาก้อนหินทื่อกลับมา
มันพูดตะกุกตะกัก ทั้งพูดทั้งทำไม้ทำมือเล่าสองสามประโยคเดียวที่ได้ยินมาให้ฟังรอบหนึ่ง