กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 393 วันนี้วันหยุด ไม่ทำงาน
ช่วงนี้หลินชุ่ยเอ๋อร์เองก็ไม่ได้อยู่ว่างเลย ถึงสิ่งปลูกสร้างในเมืองจะพังทลายลง แต่พวกอิฐเขียวส่วนใหญ่ยังเอามาใช้ได้อยู่
นางเย็บถุงผ้าขึ้นมาหลายใบ แล้วเอาไปพาดไว้บนหลังฝูงหมาป่า
พวกเพียงพอนเหลืองรับหน้าที่ขนอิฐใส่ถุง ฝูงหมาป่ารับหน้าที่ขนมารวมกัน ส่วนหลินหย่งซินก็พาคนคอยจัดระเบียบ แบ่งหน้าที่กันชัดเจนมาก
คนงานไม่พอ ก็เอาอุ้งเท้าสัตว์มาช่วยเสริม
หลินชูอีร่อนลงจากกระบี่อู๋เสีย บนไหล่มีเพียงพอนเหลืองนั่งยองอยู่
พอเห็นนาง หลินชุ่ยเอ๋อร์ก็ตาเป็นประกาย รีบทิ้งงานในมือแล้วเดินเข้ามาหาทันที
“ชูอี ทำไมเจ้ามาที่นี่ได้ล่ะ!”
หลินชูอีมองสำรวจนางตั้งแต่หัวจรดเท้า อืม ผอมลงไปหน่อย แต่สีหน้าท่าทางยังดูสดใสดีอยู่
“พี่ชุ่ยเอ๋อร์! ข้าผ่านมาทางนี้เลยแวะเอาเงินมาให้ แล้วก็มาดูด้วยว่าพวกท่านเจอปัญหาอะไรบ้างหรือเปล่า”