เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 377 เด็กคนนี้น่าสงสารจะตาย
นักพรตชิงหย่วนนึกไม่ถึงว่าหลวงจีนอู๋ว่างจะบอกไปก็ไป ทำเอาทั้งร้อนใจทั้งโมโหจนหน้าเขียวคล้ำ
แต่ถึงจะไม่พอใจแล้วจะทำอะไรได้ ในเมื่อแค่หนานเทียนอวี่คนเดียวเขายังรับมือไม่ไหว นับประสาอะไรกับยังมีคนจากสำนักอื่นอยู่อีกตั้งหลายคน
คนเก่งๆ ต่างพากันไปหมดแล้ว การที่เขาจะอยู่ต่อคนเดียวย่อมไม่ใช่ความคิดที่ฉลาดเลยสักนิด
เขากวาดตามองคนอื่นๆ ที่จ้องเขม็งราวกับพร้อมจะลงมือได้ทุกเมื่อ
นักพรตชิงหย่วนขบกรามแน่น สีหน้ามืดมนลงไปทั้งแถบ
เขาถลึงตาใส่หนานเทียนอวี่อย่างดุร้าย ทว่าจำต้องยอมตามลงไปแต่โดยดี
พอเขาขยับ คนของตำหนักโลหิตสังหารก็พากันตามไปด้วยทั้งหมด
เมื่อเห็นเงาหลังของพวกนั้นพากันเผ่นลงเขาไปอย่างหมดรูป หลินชูอีก็ยัดเสี่ยวไป๋กลับเข้าไปในกระเป๋าเสื้ออย่างนิ่งสงบ