กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 292 เป็นคนดีนี่มันยากจริง
พอฟังเรื่องราวทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบ หลินชูอีก็ถึงกับพูดไม่ออกเลยทีเดียว
‘การที่ได้นั่งตำแหน่งจนถึงทุกวันนี้ช่างสมเหตุสมผลจริง พ่อของพวกเจ้านี่เป็นยอดคนของตงหลินโดยแท้’
นางเหลือบมองกลุ่มลูกทรพีที่ไม่ยอมฟังคำเตือนของพ่อพวกนี้ ก่อนที่พวกหลินชูอีทั้งสามคนจะนั่งลงตรงโต๊ะที่เพิ่งยกมาตั้งใหม่ข้างๆ แล้วเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจว่า
“กินเข้าไป กินกันให้เยอะๆ พอกลับไปแล้วก็อย่าลืมส่งคนเอาเงินมาให้ด้วยล่ะ มื้อละห้าสิบตำลึง”
บรรดาคุณชายชะงักมือที่กำลังกินข้าว มองกับข้าวเต็มโต๊ะสลับกับมองหลินชูอี
ห้าสิบตำลึงเชียวรึ ข้าวเช้ามื้อเดียวเนี่ยนะตั้งห้าสิบตำลึง
ถึงรสชาติจะอร่อยเลิศล้ำก็เถอะ แต่พวกข้าสงสัยเหลือเกินว่าเจ้ากำลังฉวยโอกาสขูดรีดกันชัดๆ