เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 289 เรื่องมันยาว
ตัวการก่อเรื่องทั้งสี่คนนำโดยหลินชูอียืนอยู่หน้าสุด ฮ่องเต้ลอบมองสำรวจฉู่อวี้เสียนอย่างเงียบๆ
พอเห็นดวงตาคู่นั้นกลับมาเป็นปกติแล้ว พระทัยก็พลอยโล่งอกและยินดี การแอบหนีออกไปเที่ยวนี้ถือว่าไม่เสียเที่ยวเปล่า
ฉางกุ้ยส่งฎีกากล่าวโทษนั้นให้เหล่าคุณชายดูอีกรอบ ติงเหยียนไม่แม้แต่จะมอง ยื่นส่งต่อให้หลินชูอีทันที
ท่าทางแบบนี้ทำเอาฮ่องเต้ถึงกับเลิกพระขนง
“คนผู้นี้ ก็คือพระผู้ทรงธรรมที่ผู้ตรวจการเจียงพูดถึงงั้นรึ”
นี่มันยังมีผมอยู่ไม่ใช่รึ อีกทั้งพอดูจากโหงวเฮ้ง ก็ไม่เห็นเหมือนผู้ทรงศีลที่มีจิตเมตตาตรงไหนเลย
พระผู้ทรงธรรมงั้นรึ
พวกหลินชูอีสามคนมองผมสั้นเกรียนของติงเหยียนด้วยสายตาพิลึก แล้วก็หันไปมองฮ่องเต้ด้านบนที่มีสีหน้าพิลึกยิ่งกว่า
พวกท่านเข้าใจคำว่าพระผู้ทรงธรรมผิดไปหรือเปล่า