เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 285 พวกเราเป็นแคว้นที่มีเหตุผล
จะว่าไปก็ช่างบังเอิญ พอพวกนางเดินออกมาจากหออวิ๋นปี้ ก็ประจวบเหมาะได้เจอกับพวกกู้ฉือที่เพิ่งกลับมาจากสนามม้าพอดี
ทั้งสองกลุ่มแค่เดินสวนกันเฉยๆ ฉู่อี้ ซึ่งก็คือพี่ชายของเจ้าอ้วนน้อยที่เอาพ่อมาเบ่งแข่งกับหลินเส้าเจ๋อที่สนามม้าวันนั้น
ก็ดันไปทำเครื่องประดับที่แม่นางคนหนึ่งเพิ่งซื้อมาแตกโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว มันไม่รู้เนื้อรู้ตัวจริงๆ นะ
ตัวฉู่อี้เองยังยืนงงเป็นไก่ตาแตก ถ้าหาว่าข้าชนเจ้าก็ว่าไปอย่าง
แต่นี่แม้แต่ชายเสื้อเจ้าข้ายังไม่ได้แตะเลย แล้วจะไปทำของเจ้าแตกได้ยังไง นี่มันจงใจหาเรื่องตบทรัพย์ชัดๆ
แต่พวกกู้ฉือจำฐานะของคนกลุ่มนี้ได้
ด้วยความคิดที่ว่าชาวตงหลินต้องมีสง่าราศีของแคว้นใหญ่ จึงอยากผ่อนเรื่องใหญ่ให้เป็นเรื่องเล็ก เรื่องเล็กให้หายไป