กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 272 ฟ้าคำรามกระหน่ำเพียงใด ข้ายังคงนิ่งสงบดั่งขุนเขา
พอฟังหลินชูอีเล่าจบ ฉู่อวี้เสียนก็เบิกตากว้าง ยิ่งฟังก็ยิ่งไม่เข้าใจ
เรื่องมันกระโดดไปมาเกินไป มีหลายจุดที่เชื่อมโยงกันไม่ได้ แถมยังมีเรื่องที่เขาไม่เคยพานพบมาก่อนอีก
“เต่าตัวนี้ก็คือดวงตาสองตาดำที่งอกเกินมาในตาข้าหรือ แดนลับนั่นคือมิติของเจ้า? แล้วมันยังร่วมฝ่าทัณฑ์สายฟ้ากับเจ้าด้วยหรือ? หุบเขานั่นก็เป็นของเจ้าด้วยงั้นหรือ?”
หลินชูอีส่งเสียงอืมในลำคอ จะให้อธิบายเรื่องนี้ให้กระจ่างคงยากอยู่เหมือนกัน อีกอย่างเงื่อนงำสำคัญที่สุดในเรื่องนี้นางเองก็ยังปะติดปะต่อไม่ถูก
“เรื่องลึกกว่านี้ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่เจ้าลองดูตาของมันสิ มันคือดวงตาสองตาดำที่เคยงอกเกินมาในตาเจ้าจริง ๆ”