ตอนที่ 245 กระดูกหักแต่เอ็นยังต่อกัน

ตอนที่ 245 กระดูกหักแต่เอ็นยังต่อกัน

หลินชูอีพยักหน้าให้พวกเพียงพอนเหลืองเป็นการทักทาย

ตัวที่เดินรั้งท้ายยื่นก้อนผลึกก้อนหนึ่งมาให้ เป็นก้อนเดียวกับที่ร่วงจากมือของลวี่เหลียงเมื่อครู่

พวกหลินชุ่ยเอ๋อร์ชะโงกหน้าเข้าไปดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น “ชูอี หินก้อนนี้ดูดไฟจากยันต์ที่กำลังไหม้ได้ด้วย มันคืออะไรกันแน่”

หลินชูอีรับหินมาพลิกดูอย่างละเอียด “มันคือหินเจี้ยจื่อ หรือที่เรียกว่าหินมิติ ใช้ประโยชน์ได้กว้างขวาง เก็บได้ทั้งของที่มีรูปร่างและไม่มีรูปร่าง”

หินแบบเดียวกันนี้นางยังมีอยู่อีกก้อน เพียงแต่ก้อนนี้ใหญ่กว่าหน่อย ขนาดพอ ๆ กับกำปั้นเด็กทารก

ในไอสีดำมีไอสีแดงพันเกี่ยวอยู่เป็นสาย พอลองจับดูก็รู้สึกอุ่นมือ

หลินชูอีเก็บของเข้าที่ แล้วหันไปมองฝูงเพียงพอนเหลืองที่เงยหน้ามองนางเป็นตาเดียว