ตอนที่ 236 ประหลาดพิลึกเกินไปแล้ว

ตอนที่ 236 ประหลาดพิลึกเกินไปแล้ว

หลินชูอีค้นความทรงจำทั้งชาติก่อนบวกชาตินี้รวมสองชาติ ก็ยังนึกไม่ออกว่าไอ้ก้อนดำมะเมื่อมนี่มันเป็นสายพันธุ์อะไรกันแน่

จะว่ามันมีตัวตนเป็นร่างเนื้อ ก็มีความรู้สึกเลือนรางเหมือนภาพลวงตา

จะว่าเป็นร่างวิญญาณ ขนมันก็ปุกปุย ยื่นมือไปดูเหมือนจะคว้าจับได้

เมื่อกี้เหมือนจะพูดได้ด้วย แต่หลินชูอีมองไม่เห็นว่าปากมันอยู่ตรงไหน

นี่เป็นของที่เอาออกมาจากแดนลับ หรือว่าเป็นของในป่าเขาแต่แรกกันแน่

หรือว่าไอ้ตัวนี้จะคอยเฝ้าไข่ใบนี้อยู่

หลินชูอีหมดความคาดหวังกับไข่ไปในพริบตา กลิ่นอายบนตัวก้อนกลมสีดำตัวจิ๋วนี้ประหลาดพิกลเหลือเกิน

ถ้ามันติดมากับไข่จริงๆ ข้างในก็คงฟักออกมาไม่ใช่ของดีอะไรหรอก

แต่ในถิ่นของตัวเอง นางก็ไม่ได้กลัวอะไรเท่าไหร่